Το Άθλημα

Η Σκοποβολή είναι - ίσως - το παλαιότερο άθλημα στην Ιστορία της ανθρωπότητας. ΣΚΟΠΟΒΟΛΗ, είναι σε ελεύθερη απόδοση, η επιτυχία του σκοπευτή να πετύχει τον στόχο του από κάποια απόσταση, είτε αυτός είναι σταθερός είτε κινητός (πήλινος στόχος - δίσκοι ή πιάτα, κινούμενος στόχος) με την χρήση όπλου (τόξο ή πυροβόλο όπλο). Τη Σκοποβολή, μπορούμε να τη διακρίνουμε σε δύο βασικές κατηγορίες: (α). στην Αγωνιστική Σκοποβολή, και (β). Στην Σκοποβολή για Ψυχαγωγία.

Ιστορική αναδρομή:

Η σκοποβολή αναπτύχθηκε σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της υφηλίου, απ' όλους τους πολιτισμούς καθ' όλη τη διάρκεια της ανθρώπινης προϊστορίας και ιστορίας. Αυτό δείχνει πόσο σημαντική ήταν (και είναι) για τον άνθρωπο. Με τη σκοποβολή, ο άνθρωπος εξασκούνταν στη χρήση των όπλων, βελτίωνε την ικανότητά του στο κυνήγι ή τη μάχη, διασκέδαζε και τέλος, επιδείκνυε τις ικανότητές του (ας μην ξεχνάμε ότι η στα παλαιά χρόνια ο άνθρωπος ήταν υποχρεωμένος να υπερασπίζεται μόνος του τη ζωή, την περιουσία και την κοινωνία του)! Πολύ περιγραφικές είναι οι σκηνές των αγώνων που αναφέρει ο Όμηρος στην Ιλιάδα, όπου αναφέρεται στους αγώνες που οργάνωσε ο Αχιλλέας προς τιμήν του Πάτροκλου και στην Οδύσσεια, όπου ο Οδυσσέας περνάει με το τόξο του ένα βέλος από το "μάτι" των τσεκουριών, πριν σκοτώσει τους μνηστήρες -με θανατηφόρα ακρίβεια! Ακόμη, διάφορες αρχαίες παραστάσεις και τοιχογραφίες μας δείχνουν την εκγύμναση των αρχαίων Ελλήνων στα όπλα και το κυνήγι! Στην Άπω Ανατολή και την φεουδαρχική Ιαπωνία του 16ου-17ου αιώνα, η εξάσκηση της σκοποβολής (Τοξοβολία) μέσα από την θεωρία και την ανάπτυξη του Ζεν, πήρε τη μορφή της συνδυασμένης πνευματικής και σωματικής άσκησης και έναν τρόπο για να φθάσει ο ενασκούμενος στην τελειότητα. Στην Ευρώπη της εποχής αυτής, είναι αλήθεια ότι η σκοποβολή κάποια στιγμή πέρασε στα χέρια των «ευγενών» και των αριστοκρατών της εποχής. Γρήγορα όμως, λόγω της δημοτικότητάς του αθλήματος ξανακέρδισε τη θέση της και σήμερα είναι από τα πιο γνωστά και διαδεδομένα αθλήματα. Κι όχι μόνο σε Αγγλία, Γαλλία και Γερμανία. Σε ολόκληρη την Ευρώπη υπάρχουν Σύλλογοι, Σωματεία και Όμιλοι που ανέβασαν το άθλημα της Σκοποβολής σε Σκοπευτική Τέχνη. Συνδυάζοντας τη Σκοποβολή με το κυνήγι, οι σύλλογοι αυτοί αριθμούν σήμερα εκατομμύρια μέλη, χωρίς να υπολογίσουμε τα αντίστοιχα μέλη σε Αμερική και Ασία.

Η σύγχρονη εξέλιξη του αθλήματος:

Το άθλημα της Σκοποβολής είναι ένα από τα εννέα αθλήματα, τα οποία παρελήφθησαν στο Ολυμπιακό πρόγραμμα από τους πρώτους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896. Στη χώρα μας, το άθλημα της Σκοποβολής έκανε την εμφάνιση του στους πρώτους ανεπίσημους αγώνες που έγιναν το 1892.Το 1894 παρελήφθη ως επίσημο αγώνισμα στο πρόγραμμα των αγώνων «Ελευθέρια» της Τήνου, στους οποίους αγωνίστηκαν σκοπευτές στη βολή με τυφέκιο 200 μ. και σε στάση πρηνηδόν. Τη μοναδική διάκριση της Ελληνικής αποστολής στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1920 στην Αμβέρσα επέτυχε η ομάδα της Σκοποβολής με τους : Α. Βρανόπουλο, Α Θεοφιλάκο , Ι. Θεοφιλάκο, Ι. Μωραϊτίνη, Ιάσων Σάππα, και Γ. Βαφειάδη, η οποία κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στον αγώνα βολής με πιστόλι 30 μ. Το 1932 το άθλημα της Σκοποβολής αποσπάται από τον Σ.Ε.Γ.Α.Σ και ιδρύεται η ΣΚ.Ο.Ε., από 7 αθλητικά Σωματεία που καλλιεργούσαν αγωνίσματα της σκοποβολής. Σήμερα, τα αγωνίσματα σκοποβολής καλλιεργούνται σε 48 νομούς της χώρας από 242 αθλητικά Σωματεία - μέλη της ΣΚΟΕ, με 9.000 περίπου εν ενεργεία σκοπευτές και σκοπεύτριες. Η Ελλάδα πέτυχε τις πρώτες της νίκες, παίρνοντας Χρυσά μετάλλια στους Ολυμπιακο.